Niby święta, niby leniuchowanie zawiera się w ich definicji, ale w tym roku z mojej definicji słowo odpoczynek zostało wykreślone wielką grubą krechą i zastąpione słowem "obowiązek". Przypuszczam, że nie tylko z mojej, bo każda pani domu myjąca okna, biegająca z mopem, a w końcu podająca do stołu z uśmiechem na twarzy dziesięć tysięcy własnoręcznie przygotowanych potraw, wie o czym mówię. Nie żebym ja była taką panią domu (nie żebym w ogóle była panią domu), ale też niejako na własne życzenie zorganizowałam sobie takie "Happy Holidays" jak to poprawnie politycznie mówi Katy Perry w reklamie H&M.
Mam taką refleksję: czas jest naszą najcenniejszą walutą, nie do odzyskania i trzeba nim mądrze gospodarować. W pogoni za pieniążkiem i prestiżem można całkiem o tym zapomnieć, szczególnie na początku dorosłego życia, kiedy trzeba jakoś się ogarnąć, znaleźć prace i budować swoje zawodowe doświadczenie. Sęk w tym, żeby wspomnianą walutą gospodarować mądrze i nie obudzić się kiedyś z ręką w nocniku, pomarszczoną twarzą, nerwicą i bez przyjaciół. Podczas kilku ostatnich dni, które powinny być świętowaniem, a dla mnie były czasem pracy przed komputerem i klikania w klawiaturę zastanawiałam się co robię źle i co mogę zmienić, żeby więcej nie spędzić w ten sposób żadnego dnia (jesli to możliwe), lub przynajmniej ich jak najmniej ilość. Moje wnioski i rady dla samej siebie i innych są następujące, należy:
1. ustalić właściwą hierarchię ważności
Spośród wszystkich rzeczy, które masz na głowie musisz wybrać te najważniejsze i postawić je na pierwszym miejscu. Możliwe, że część zobowiązań w ogóle trzeba będzie odłożyć w czasie. Z drugiej strony trzeba uważać na zdradliwe słowo "później" (gdyby "później" było kobietą, to z pewnością byłoby zdzirą), bo łatwo go nadużyć i po prostu coś spieprzyć.
2. planowanie krótko- i długoterminowe
Od razu łatwiej zorganizować dzień kiedy postawisz sobie cele "na dziś", zapiszesz je na jakiejś kartce i będziesz miał przed oczami, tak żeby Twój leniwy, zakręcony jak słoik ogórów mózg o nich nie zapomniał. Ja lubię to robić rano, zanim wstanę z łóżka. Poświęcam wtedy 10-15 min na planowanie (łącząc jednocześnie przyjemne z pożytecznym, bo to znaczy, że mogę polenić się dłużej w łożu :3). Warto notować też plany długoterminowe - na najbliższy tydzień czy miesiąc. Np. "Od czwartego stycznia biorę się za pisanie magisterki!" Czemu akurat od czwartego? - Ktoś być może zapyta (a może nie). - Czemu by nie od czwartego, dzień tak samo dobry jak każdy inny.
3.nie bierz na siebie więcej niż jesteś w stanie zrobić
Trzeba jednak określić jakieś granice, bo każdy, nawet najbardziej napakowany energią byt potrzebuje czasem zrobić coś zupełnie niepożytecznego i nieproduktywnego, np obejrzeć serial, czy pospać te 8 godzin... Poza tym można by raz na czas przezwyciężyć naszą Ryjkową naturę, która podpowiada nam żeby zagarniać dla siebie wszelkie dobra i mieć ich jak najwięcej. Na rzecz Włóczykijowej. (Wiece, "Włóczykije lubią patrzeć, a Ryjki lubią mieć!")
To recepta na najbliższe lata :D A kiedyś... kiedyś rzucę to wszystko w pizdu, zamieszkam w małym, klimatycznym miasteczku z historyczną architekturą, będę miała kominek, psa i bujany fotel, będę spacerować sobie po rozległych równinach pośród owieczek i cieszyć się otaczającymi mnie tworami natury i cały pędzący świat będę miała...gdzieś. :3 Wtedy będę. Ale jeszcze nie teraz.
P.
Mam taką refleksję: czas jest naszą najcenniejszą walutą, nie do odzyskania i trzeba nim mądrze gospodarować. W pogoni za pieniążkiem i prestiżem można całkiem o tym zapomnieć, szczególnie na początku dorosłego życia, kiedy trzeba jakoś się ogarnąć, znaleźć prace i budować swoje zawodowe doświadczenie. Sęk w tym, żeby wspomnianą walutą gospodarować mądrze i nie obudzić się kiedyś z ręką w nocniku, pomarszczoną twarzą, nerwicą i bez przyjaciół. Podczas kilku ostatnich dni, które powinny być świętowaniem, a dla mnie były czasem pracy przed komputerem i klikania w klawiaturę zastanawiałam się co robię źle i co mogę zmienić, żeby więcej nie spędzić w ten sposób żadnego dnia (jesli to możliwe), lub przynajmniej ich jak najmniej ilość. Moje wnioski i rady dla samej siebie i innych są następujące, należy:
1. ustalić właściwą hierarchię ważności
Spośród wszystkich rzeczy, które masz na głowie musisz wybrać te najważniejsze i postawić je na pierwszym miejscu. Możliwe, że część zobowiązań w ogóle trzeba będzie odłożyć w czasie. Z drugiej strony trzeba uważać na zdradliwe słowo "później" (gdyby "później" było kobietą, to z pewnością byłoby zdzirą), bo łatwo go nadużyć i po prostu coś spieprzyć.
2. planowanie krótko- i długoterminowe
Od razu łatwiej zorganizować dzień kiedy postawisz sobie cele "na dziś", zapiszesz je na jakiejś kartce i będziesz miał przed oczami, tak żeby Twój leniwy, zakręcony jak słoik ogórów mózg o nich nie zapomniał. Ja lubię to robić rano, zanim wstanę z łóżka. Poświęcam wtedy 10-15 min na planowanie (łącząc jednocześnie przyjemne z pożytecznym, bo to znaczy, że mogę polenić się dłużej w łożu :3). Warto notować też plany długoterminowe - na najbliższy tydzień czy miesiąc. Np. "Od czwartego stycznia biorę się za pisanie magisterki!" Czemu akurat od czwartego? - Ktoś być może zapyta (a może nie). - Czemu by nie od czwartego, dzień tak samo dobry jak każdy inny.
3.nie bierz na siebie więcej niż jesteś w stanie zrobić
Trzeba jednak określić jakieś granice, bo każdy, nawet najbardziej napakowany energią byt potrzebuje czasem zrobić coś zupełnie niepożytecznego i nieproduktywnego, np obejrzeć serial, czy pospać te 8 godzin... Poza tym można by raz na czas przezwyciężyć naszą Ryjkową naturę, która podpowiada nam żeby zagarniać dla siebie wszelkie dobra i mieć ich jak najwięcej. Na rzecz Włóczykijowej. (Wiece, "Włóczykije lubią patrzeć, a Ryjki lubią mieć!")
To recepta na najbliższe lata :D A kiedyś... kiedyś rzucę to wszystko w pizdu, zamieszkam w małym, klimatycznym miasteczku z historyczną architekturą, będę miała kominek, psa i bujany fotel, będę spacerować sobie po rozległych równinach pośród owieczek i cieszyć się otaczającymi mnie tworami natury i cały pędzący świat będę miała...gdzieś. :3 Wtedy będę. Ale jeszcze nie teraz.
P.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz