Jeśli chodzi o podróżowanie to jestem z tych, którzy chcą jak najwięcej i jak najczęściej (prawie jak z czekoladą), ale trochę się boją i najpierw myślą o ewentualnych przeszkodach. No bo skąd pewność, że mnie nie okradną, oszukają, zamordują? Że nie zabłądzę na obcym terenie, albo nie strzele kulturowej gafy kosztującej mnie upokorzenie, mandat albo życie? Że mój samolot nagle nie rozbije się na środku oceanu? Albo po prostu nie zatruję się jedzeniem i nie spędzę wyjazdu w toalecie? Ano, nigdy nie wiadomo.
Piętrzyć przeszkody i budować z nich mur jest łatwo, ale po ostatnim wyjeździe wnioskuję, że do niczego korzystnego to nie prowadzi. Bo po pierwsze - najwięcej wypadków podobno przytrafia się w domu, a po drugie kiedy trochę poluzuje się hamulce bezpieczeństwa można doświadczyć wielu ciekawych rzeczy! Poczuć jak wieje kiedy nadjeżdża metro, zjeść dziwaczne jedzenie, odkryć, że istnieją wodne tramwaje, zostać perfidnie oszukanym...itd. Na pewno łatwiej i bardziej bezproblemowo siedzi się w domu na kanapie, z książką albo kampi przed komputerem czytając Pudla, ale za tydzień, miesiąc czy rok żaden z nas nie powie: 'Pamiętasz Marian, jak wtedy w maju grałem w Hearthstone'a i wygrałem 3 razy pod rząd? TO BYŁO COŚ!' Natomiast kiedy dasz się oszukać przydrożnemu hazardziście grającemu w kubki to nie tylko szlag Cie trafi, ale odbierzesz lekcje życia na długie lata, zapewne nawet na zawsze, zyskasz drogie (dosłownie) wspomnienie i wespniesz się na kolejny szczebel doświadczenia życiowego. Innymi słowy ewoluujesz. Posiądziesz porcję wiedzy o świecie. Itd.
 |
| Budy i Peszty |
I niekoniecznie trzeba być z tych co przejadą Europę i Azję z 50$ w kieszeni, ani z tych co wywalają w biurze podróży 5 tys. Można wyśrodkować. Może wymaga to odrobiny wysiłku i zaangażowania, ale opłaca się. W dobie internetów nie jest to z resztą takie trudne. Zapewniam, że warto. JA. Która wsiadając na karuzelę jest gotowa na śmierć, bo wie, że koszyczek, w którym siedzi na pewno odpadnie.
P.
