Zmiana zaczyna się od pierwszego kroku. Nasz blog to platforma do wyżaleń, ale mamy aspirację żeby zrobić z niego też coś pożytecznego, w tym przypadku napęd do zmian.
Kwestia numer jeden: FejsBóg. Osoby, które go nie posiadają uznaje się za nieżyjące, chociaż paradoksalnie, jest zapewne wprost przeciwnie i to my wszyscy nie żyjemy. To uzależniające gówno przyciąga nasze słabe mózgi do monitora na długie godziny. Rzadko kto jest świadomy, że stał się jego ofiarą. Taki mały, cichy Dracula, Nosferatu (Symfonia grozy) czy inny wampir, który zabiera Ci energię, cenny czas i życie w ogóle. Nie wspominamy już o kontaktach międzyludzkich ograniczających się do wirtualnych pogaduszek na czacie. Informacje, które zbierasz podczas codziennego scrollowania i tak albo nie docierają już do Twojego mózgu, bo jest ich zdecydowanie zbyt wiele, albo są bezwartościowe. Co ci przyjdzie z wiedzy, że Anka właśnie je ciastko czekoladowe w Kawiarni Pod Zdechłym Psem? Chyba tylko zazdrość, że Ty możesz najwyżej zrobić sobie kanapkę z szynka.
 |
| aut. Sebastian Pytka - zdolna bestia, trafia w samo sedno |
Dlatego obie postanowiłyśmy wystąpić w roli królików doświadczalnych i pokazać że się da! A podobno da się wszystko. Sprawdzimy to. Zaczniemy od najbardziej błahej (czy tak do końca błahej..?) sprawy wspomnianego portalu społecznościowego. Przez kolejny tydzień ograniczymy się do korzystania z niego przez 1,5h dziennie, w godzinach wieczornych. Co więcej, czas, który normalnie spędziły byśmy wlepiając gały w monitor postaramy się spożytkować w dobry i pożyteczny sposób. Damy Wam znać jak nam idzie, co z tego wynikło i co robimy żeby bezwiednie nie włączać fejsa. Boże dopomóż, bo to będzie trudne. Ale jak mówi kapsel z Tymbarka na ścianie P - początki są najtrudniejsze!
P&H
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz