MY rok później (chociaż nie cały)

Jako, że nastąpił okres przeklętych wakacji (dlaczego przeklętych - o tym później) mamy obecnie dwa okna w Chrzanowie, a nie jedno wspólne w Krakowie. Niewiele to zmienia, ponieważ widać przez nie to samo. No... może z wyjątkiem otyłych gołębi, (kończących swe żywoty w wyniku zawału następującego w trakcie lotu) których nie widać. Bo ich nie ma. Ale za to jest damski bokser w bloku obok.

Co może być przeklętego w 4 miesiącach wakacji?
Na przykład spotkania z rodziną, otóż babka H. rozmawia z gazetką promocyjną Lidl, natomiast babka P. uparcie twierdzi, że wybrałyśmy kierunki studiów bez przyszłości, a nie zostałyśmy np przedszkolanką, która... uwaga uwaga! może z własnymi latoroślami chodzić do pracy, co rozwiązuje problem znalezienia odpowiedniej opiekunki. I tym samym oszczędzi sobie udziału w castingach do programu "Idealna Niania" w TV.

Ludzie się żenią, pracują, podróżują, bawią się, chodzą na wesela i zbierają wspomnienia aby w październiku mieć co opowiadać sowim znajomym z roku. A MY? Miałyśmy wielkie plany... a teraz? Siedzimy codziennie nad zatłoczonym kąpieliskiem, z ohydnymi, obślizgłymi rybami, odchodami małych dzieci i trupami na dnie.

Co nas martwi, opalenizna nad która tak ciężko pracujemy znika zaraz po ogoleniu nóg (lub to tylko nasz zmysł wzroku płata nam figle). Zanosi się na to, że po wakacjach będziemy miały zaszczyt zostać reprezentantkami młynarskiego cechu na Ogólnopolskich Zawodach Cechowych. Zakładając, że ktoś by je zorganizował. Biegamy. To pozytywny aspekt wakacji. No, może nie do końca pozytywny, bo zmaleją nam i tak małe cycki do rozmiaru -A. Cały świat ćwiczy ostatnio z Ewą Chodakowską, a my ćwiczymy co najwyżej ze sobą i starymi dziadami, którzy krzyczą, że też pobiegną. Niepotrzebnie robią nam nadzieję, bo w końcu i tak nie biegną. :<
Na szczęście takich wakacyjnych nieudaczników/nierobów jest więcej, co potwierdza nawet kwejk, więc przynajmniej nie jesteśmy samotne na tym łez padole.

Czas na kącik dygresjonisty: Młodociany, ocalony w pudełku po Air Maxach kot H. właśnie doi jej matczyną szyję bardzo zawzięcie. Ślina spływa do pęka. To rozprasza.

Od dziś będziemy pojawiać się tu na bieżąco :)
P&H