Nie zmienia się nic, jak mówi Peja, a już na pewno nie My. Ale jak tu żyć inaczej Panie Premierze (lub Pani Premier, jedna i druga [czasem przestaje się cieszyć, że kobiety mają głos, szczególnie wtedy, gdy podczas kampanii wyborczej zaczynają jeździć pendolino i pytać obywateli "co tam?" albo malować ściany w szkole]) i jak zalewać internety kolejnymi falami pozytywnych okrzyków pokroju "dla chcącego nic trudnego", "jesteś kowalem własnego losu" i "możesz spełnić każde marzenie!", skoro po pierwsze (primo) nie ma takiej potrzeby, bo takich motywujących krzykaczy jest już dość, a po drugie (primo - ULTIMO) nasz tytułowy Świat chętnie pokaże Ci, jak bardzo się mylisz myśląc, że możesz wszystko. I zrobi to w najbardziej absurdalny sposób jaki znajdzie. (Immanuel Kant pochwaliłby tę budowę zdań. Spodobałoby mu się... szkoda, że nie żyje.) Rozejrzyjmy się zatem po tym świecie w którym:
- Ktoś stworzył chipsy. Sprzedaje ziemniaki w opakowaniu, gdzie 40% to ziemniaki z konserwantami a reszta to powietrze. Ale ma wszystko. Zdziry i pieniądze.
- Ktoś inny chciałby mieć tandem i decydować kiedy chce pedałować a kiedy nie. Bo widział taki w "U pana Boga za piecem", filmie z '98 roku. Myśli - tania rzecz. Patrzy - a tam 2 tys. zł. Najtańszy. Bez przerzutek.
- Islamiści planują i wykonują zamachy, żeby Amerykanie mogli modlić się za Paris Hilton.
- Niewiele znaczy być w porównaniu z mieć, co dobitnie ukazuje żądza mordu albo szaleństwo (ewentualnie jedno i drugie) w oczach ludzi uczestniczących w bitwie (pod Chocimiem? A gdzie tam!) o szmatki od Balmain w H&M.
- Mówi się sporo, choć nie ma się nic do powiedzenia, bo w dobie Internetów mówić może każdy (My nie stanowimy w tej kwestii wyjątku), za to słuchać nie potrafi już prawie nikt.
- Kiedy w końcu czujesz w sobie nowe pokłady siły, motywacje i inspiracje dzieje się to, co zawsze. Świat rzuci Ci w pysk anginą albo zapaleniem spojówek, dodając: potraktuj to jako dar skurwysynu i nie licz na emeryturę.
- Tańcząc na jakimś nocnym disco przypominasz sobie, że za miesiąc kończysz 24 lata, wypadałoby zacząć używać jakiegoś serum do twarzy, jeśli nie chcesz ujrzeć na swoim obliczu pierwszych zmarszczek, a za pół roku kończysz studia i musisz zająć się życiem, chociaż nie pamiętasz czego uczyłaś się na pierwszym roku, nie mówiąc już o dacie panowania Poniatowskiego.
Ale motywowacze mają racje w jednym - jesteśmy leniami. Mówimy, że nie mamy czasu, a tak na prawdę marnujemy go w każdy możliwy sposób: na fejsie, podczas oglądania ulubionego serialu, w trakcie nie dzwonienia do kobiety od stażu (co oczywiście jest w pełni uzasadnione gdyż boli nas kostka. Normalne, że przecież dzwoni się stopą.). Lepiej! Nawet podczas szukania motywacji na kolejnych kanałach Youtube i blogach ludzi spełnionych.
Z drugiej strony kto powiedział, że serial, fejs, gry i spanie to marnowanie czasu. Może to jest właśnie to, co ktoś chciałby robić... Chociaż świat chce nam wmówić, że tylko sukces da nam szczęście i spokój ducha. A może właśnie wszyscy biegniemy w zła stronę, powinniśmy zamknąć się w chatce Włóczykija, obcować z naturą itd?
(P: Słyszałam ostatnio opinię jakoby cały ten system, w którym żyjemy był niczym innym jak współczesnym niewolnictwem, Muszę chyba poszerzyć moją wiedzę na ten temat...)
To miało być podsumowanie naszych blogowych poczynań. Normalni ludzie piszą podsumowania żeby zamknąć jakiś etap. My chcąc zdefiniować źródło naszego pesymizmu i zakorkować je, uświadomiłyśmy sobie, że niczego tak na prawdę nie zamkniemy. Ale może coś otworzymy. (Na pewno nie piekarnie ani warzywniak.)
P&H

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz